IPv6

1: IPv6 addresses are 128-bit Hexadecimal numbers The IPv4 addresses we’re all used to seeing are made up of four numerical octets that combine to form a 32-bit address. IPv6 addresses look nothing like IPv4 addresses. IPv6 addresses are 128 bits long and are made up of hexadecimal numbers.
In IPv4, each octet is separated by a period. In IPv6, the hexadecimal characters are separated by colons. A group of hexadecimal characters can range from two to four characters in length.
2: Link local unicast addresses are easy to identify IPv6 reserves certain headers for different types of addresses. Probably the best known example of this is that link local unicast addresses always begin with FE80. Similarly, multicast addresses always begin with FF0x, where the x is a placeholder representing a number from 1 to 8.
3: Leading zeros are suppressed Because of their long bit lengths, IPv6 addresses tend to contain a lot of zeros. When a section of an address starts with one or more zeros, those zeros are nothing more than placeholders. So any leading zeros can be suppressed. To get a better idea of what I mean, look at this address:
FE80:CD00:0000:0CDE:1257:0000:211E:729C If this were a real address, any leading zero within a section could be suppressed. The result would look like this:
FE80:CD00:0:CDE:1257:0:211E:729C As you can see, suppressing leading zeros goes a long way toward shortening the address.
4: Inline zeros can sometimes be suppressed Real IPv6 addresses tend to contain long sections of nothing but zeros, which can also be suppressed. For example, consider the address shown below:
FE80:CD00:0000:0000:0000:0000:211E:729C In this address, there are four sequential sections separated by zeros. Rather than simply suppressing the leading zeros, you can get rid of all of the sequential zeros and replace them with two colons. The two colons tell the operating system that everything in between them is a zero. The address shown above then becomes:
FE80:CD00::211E:729C You must remember two things about inline zero suppression. First, you can suppress a section only if it contains nothing but zeros. For example, you will notice that the second part of the address shown above still contains some trailing zeros. Those zeros were retained because there are non-zero characters in the section. Second, you can use the double colon notation only once in any given address.
5: Loopback addresses don’t even look like addresses In IPv4, a designated address known as a loopback address points to the local machine. The loopback address for any IPv4-enabled device is 127.0.0.1.
Like IPv4, there is also a designated loopback address for IPv6:
0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0001 Once all of the zeros have been suppressed, however, the IPv6 loopback address doesn’t even look like a valid address. The loopback address is usually expressed as ::1
6: You don’t need a traditional subnet mask In IPv4, every IP address comes with a corresponding subnet mask. IPv6 also uses subnets, but the subnet ID is built into the address.
In an IPv6 address, the first 48 characters are the network prefix. The next 16 characters (which are often all zeros) are the subnet ID. And the last 64 characters are the interface identifier. Even though there is no subnet mask, you have the option of specifying a subnet prefix length.
7: DNS is still a valid technology In IPv4, Host (A) records are used to map an IP address to a host name. DNS is still used in IPv6, but Host (A) records are not used by IPv6 addresses. Instead, IPv6 uses AAAA resource records, which are sometimes referred to as Quad A records. The domain ip6.arpa is used for reverse hostname resolution.
8: IPv6 can tunnel its way across IPv4 networks One of the things that has caused IPv6 adoption to take so long is that IPv6 is not generally compatible with IPv4 networks. As a result, a number of transition technologies use tunneling to facilitate cross network compatibility. Two such technologies are Teredo and 6to4. Although these technologies work in different ways, the basic idea is that both encapsulate IPv6 packets inside IPv4 packets. That way, IPv6 traffic can flow across an IPv4 network. Keep in mind, however, that tunnel endpoints are required on both ends to encapsulate and extract the IPv6 packets.
9: You might already be using IPv6 Beginning with Windows Vista, Microsoft began installing and enabling IPv6 by default. Because the Windows implementation of IPv6 is self-configuring, your computers could be broadcasting IPv6 traffic without your even knowing it. Of course, this doesn’t necessarily mean that you can abandon IPv4. Not all switches and routers support IPv6, just as some applications contain hard-coded references to IPv4 addresses.
10: Windows doesn’t fully support IPv6 It’s kind of ironic, but as hard as Microsoft has been pushing IPv6 adoption, Windows does not fully support IPv6 in all the ways you might expect. For example, in Windows, it is possible to include an IP address within a Universal Naming Convention (\\127.0.0.1\C$, for example). However, you can’t do this with IPv6 addresses because when Windows sees a colon, it assumes you’re referencing a drive letter.
To work around this issue, Microsoft has established a special domain for IPv6 address translation. If you want to include an IPv6 address within a Universal Naming Convention, you must replace the colons with dashes and append .ipv6.literal.net to the end of the address — for example, FE80-AB00–200D-617B.ipv6.literal.net.

Rendement van zonnecellen

Kunststof zonnecellen zetten ongeveer 3% van het opvallende licht
om in elektrische energie,
silicium zonnecellen halen daarentegen 15...20%.

BBOX2 VDSL2 Tool Test

download / upload
line: 37460 kbps / 7968 kbps
payload: 30064 kbps / 6048 kbps
max line: 121276 kbps
max payload: 98556 kbps
bands used: 3 /2
bandplan: 17A
training: 24.9 dB
loop length: 70 m
near end: 196 m
far end: 90 m
avg. length: 119 m
snr margin: 22.2 dB
attenuation: 4.7 dB
avg. margin: 23.8 dB
avg. snr: 39.3 dB

magneto-optische opslag

Stap dichter bij razendsnelle magneto-optische opslag Magneto-optische harde schijf kan 6 Petabits bevattenPublicatiedatum: 23 september 2010
Onderzoekers van de Chinese Sun Yat-Sen universiteit zijn er in geslaagd de schrijfsnelheid voor harde schijven met minstens een factor 30 te verhogen. Deze doorbraak brengt de volgende generatie magneto-optische opslag een stap dichterbij.

De opvolger van de huidige generatie harde schijven kan 6 petabits (6000 terabits) aan informatie opslaan op een schijfje ter grootte van een CD (5 inch). Dit is 40% van de geheugencapaciteit van het menselijk brein. Zo’n gigantische opslagcapaciteit vergt echter een razendsnelle schrijf/lees-techniek.

De onderzoekers gebruiken daarvoor een wisselend magnetisch veld dat sterk genoeg is om de magnetische toestand van een dunne film van gadolinium-ijzer-kobalt (GdFeCo) te veranderen. Het lezen van de bits gebeurt met een laser-spectroscoop (time resolved Kerr spectroscopy). De intensiteit en de polarisatie van het gereflecteerde laserlicht is afhankelijk van de magnetische toestand van de GdFe-Co film. Het schrijven en lezen van bits gebeurt met een frequentie van ongeveer één gigahertz, minstens 30 keer zo snel dan bij de huidige generatie harde schijven.

De onderzoekers verwachten dat ze hun laser-ondersteunde magnetische opslag nog minstens een factor 1000 sneller kunnen maken, waarbij de schrijfsnelheid voor een bit enkele tientallen picoseconden bedraagt.

Belgacom BBOX2 Speedtest

2010-05-03 07:09:34)
Download: 18725 Kbit/s
Upload : 1520 kbit/s
Connects : 2743 conn/min
Ping: 24 ms
=========================
2010-05-13 14:27:02)
Download: 17324 Kbit/s
Upload : 1528 kbit/s
Connects : 1813 conn/min
Ping: 30 ms
=========================
2010-09-17 10:09:41)
Download: 20588 Kbit/s
Upload : 3406 kbit/s
Connects : 791 conn/min
Ping: 79 ms
VDSL Version Firmware-VTU-R:5.5.1.2IK105012 Time Oct 1 2009, 14:04:47
Downstream line rate 30064 kbps
Upstream line rate 6048 kbps
Downstream Training Margin 27.6 dB
===================================================
2010-09-23 08:37:50)
Download: 20854 Kbit/s
Upload : 3459 kbit/s
Connects : 2286 conn/min
Ping: 29 ms
VDSL Version Firmware-VTU-R:5.5.1.2IK105012 Time Oct 1 2009, 14:04:47
Downstream line rate 30064 kbps
Upstream line rate 6048 kbps
Downstream Training Margin 24.9 dB

Quantum computer dichterbij

Wetenschappers van de Technische Universiteit Delft zijn erin geslaagd om de spintoestand van een enkel elektron volledig te beschermen tegen omgevingsinvloeden. Elektronenspins in de vaste stof zijn veelbelovende bouwstenen voor kwantumtechnologieën zoals een kwantumcomputer, maar de wisselwerking van de spins met de omgeving bleek tot nu toe een groot struikelblok. Door de spinrichting van het elektron met hele korte pulsen steeds om te klappen, zijn de onderzoekers erin geslaagd deze wisselwerking ongedaan te maken. Hierdoor gedraagt de spin zich alsof hij is losgekoppeld van zijn omgeving. Ze bewijzen verder dat deze techniek werkt voor elke mogelijke spintoestand en daarmee toepasbaar is in een toekomstige kwantumcomputer. De resultaten zijn gepubliceerd in het prestigieuze tijdschrift Science.

Kwantumdeeltjes zoals een atoom of een elektron kunnen zich in meerdere toestanden tegelijk bevinden. Zo kan bijvoorbeeld het magnetisch momentje van een elektron, de zogenaamde 'spin', tegelijk twee verschillende richtingen hebben. Als de spinrichting wordt gebruikt in een computer, kan het dus tegelijk 0 én 1 zijn, en niet alleen 0 óf 1 zoals bij een gewone computerschakeling. Dat maakt supersnel rekenwerk mogelijk. Het bouwen van een dergelijke kwantumcomputer wordt sterk gehinderd doordat de omgeving - ook bestaande uit kwantumdeeltjes - de toestand van de spin verstoort.

Het Delftse team werkt met elektronen in diamant, een favoriet materiaal voor kwantumwetenschappers. Het unieke aan diamant is dat de kwantumeigenschappen ook op kamertemperatuur zichtbaar zijn. Dit is een groot voordeel voor toekomstige toepassingen. De onderzoekers waren er eerder al in geslaagd om de spin van een enkel elektron te meten en om de omgevingsinvloeden in kaart te brengen. Door gebruik te maken van hoogfrequente pulsen van slechts een paar nanoseconden is het Delftse team er nu in geslaagd om de spin van een enkel elektron te controleren met een wereldrecord-nauwkeurigheid. Hiermee konden de onderzoekers voor het eerst de spin beschermen tegen de omgeving, een baanbrekend resultaat.

De onderzoekers draaiden de spin met vaste tussenpozen heel precies om, zodat het effect van de omgeving werd uitgemiddeld en het leek alsof de spin volledig geïsoleerd was. Hoe vaker ze de spin omklapten, hoe langer de kwantumtoestand behouden bleef. Voor 130 beschermende pulsen was dat al meer dan 25 maal langer dan voorheen was gemeten. Ze toonden tenslotte aan dat de bescherming werkt voor elke mogelijke kwantumtoestand. Deze resultaten zijn een grote doorbraak voor de kwantumwetenschappen, waar de omgevingsinvloeden tot dusver het grootste struikelblok zijn geweest voor nieuwe fundamentele experimenten en voor toepassingen in kwantumtechnologieën.

OLED rechtstreeks op het lichtnet aangesloten

Onderzoekers van Philips Research hebben de eerste organische-LED-module (OLED) ontwikkeld die rechtstreeks op het lichtnet kan worden aangesloten. Dit opent de deur naar een heleboel toepassingsmogelijkheden met OLED's voor verlichtingsdoeleinden zonder dat hierbij uitgebreide voedingsschakelingen nodig zijn. Op deze manier wordt de ontwikkeling van op OLED's gebaseerde verlichting niet alleen een stuk eenvoudiger, maar ook de productiekosten worden aanzienlijk verlaagd.

Net zoals 'normale' LED's zijn OLED's solid-state lichtbronnen met een zeer hoog rendment en een heel lange levensduur. Gewone LED's leveren een grote helderheid in een compacte behuizing, maar OLED's daarentegen kunnen licht produceren over een groot oppervlak. Daardoor kunnen ze voor een 'rustige' diffuse verlichting zorgen die niet verblindend werkt. De platte vorm van OLED's maakt het mogelijk om hiermee lichtbronnen te ontwerpen in allerlei maten en vormen.

Een ander voordeel van OLED's is het feit dat ze eenvoudig kunnen worden gedimd. Ze kunnen worden geproduceerd voor het weergeven van diverse kleueren, waaronder wit. Daarbij kan men de kleurtemperatuur zodanig kiezen dat de OLED's bijzonder geschikt zijn voor algemene indirecte verlichting.

Tot nu toe waren voor het gebruik van OLED's ook laagspanningvoedingen nodig, net zoals bij gewone LED's. Met de recente ontwikkelingen van de onderzoekers van Philips Research is dat niet meer nodig en kunnen de nieuwe typen direct worden aangesloten op een stopcontact.