Bij de Sandy Bridge-architectuur de nadruk ligt op de integratie van de grafische processor in de chip.
Configuraties
Sandy Bridge-processors, ook de tweede generatie Intel Core-processores genoemd, zullen voor desktopcomputers te krijgen zijn in een groot aantal configuraties: van dualcore Core i3-processors tot quadcore Core i7-processors van 3,4 GHz.
Voor gebruik in laptops staan er dualcore Core i5 en i7-processors op stapel. Die moeten verkrijgbaar zijn met kloksnelheden van 2,5 tot 2,7 GHz. Desktopvervangers krijgen een quadcore Core i7 onder de motorkap met een rekensnelheid van 2,2 tot 2,5 GHz.
Geïntegreerde oplossing
Alle Sandy Bridge-processors zullen volgens het 32nm-procédé worden gebakken. Voor de mainstream laptopprocessors is het bovendien de eerste keer dat de grafische technologie van Intel op hetzelfde plaatje silicium als de CPU wordt geplaatst.
Bij de huidige generatie Core-processors bevindt de grafische chip zich immers op een apart plaatje silicium dat in de chipverpakking is verwerkt. Bovendien loopt Intel met zijn grafische oplossingen nog een productieproces achter op zijn CPU’s.
32 nanometer
Zo worden de CPU’s in de huidige Core i7-chips al op 32 nanometer gefabriceerd, terwijl de GPU nog volgens het 45nm-procédé wordt gebakken op een apart stukje silicium. In Sandy Bridge-processors worden beide op 32 nanometer op een stuk silicium geëtst.
Intel wil zo concurreren met de krachtigere aparte grafische chips van Nvidia en AMD en de geïntegreerde oplossing van die laatste
Posts tonen met het label COMPUTER. Alle posts tonen
Posts tonen met het label COMPUTER. Alle posts tonen
woensdag 17 november 2010
vrijdag 17 september 2010
Quantum computer dichterbij
Wetenschappers van de Technische Universiteit Delft zijn erin geslaagd om de spintoestand van een enkel elektron volledig te beschermen tegen omgevingsinvloeden. Elektronenspins in de vaste stof zijn veelbelovende bouwstenen voor kwantumtechnologieën zoals een kwantumcomputer, maar de wisselwerking van de spins met de omgeving bleek tot nu toe een groot struikelblok. Door de spinrichting van het elektron met hele korte pulsen steeds om te klappen, zijn de onderzoekers erin geslaagd deze wisselwerking ongedaan te maken. Hierdoor gedraagt de spin zich alsof hij is losgekoppeld van zijn omgeving. Ze bewijzen verder dat deze techniek werkt voor elke mogelijke spintoestand en daarmee toepasbaar is in een toekomstige kwantumcomputer. De resultaten zijn gepubliceerd in het prestigieuze tijdschrift Science.
Kwantumdeeltjes zoals een atoom of een elektron kunnen zich in meerdere toestanden tegelijk bevinden. Zo kan bijvoorbeeld het magnetisch momentje van een elektron, de zogenaamde 'spin', tegelijk twee verschillende richtingen hebben. Als de spinrichting wordt gebruikt in een computer, kan het dus tegelijk 0 én 1 zijn, en niet alleen 0 óf 1 zoals bij een gewone computerschakeling. Dat maakt supersnel rekenwerk mogelijk. Het bouwen van een dergelijke kwantumcomputer wordt sterk gehinderd doordat de omgeving - ook bestaande uit kwantumdeeltjes - de toestand van de spin verstoort.
Het Delftse team werkt met elektronen in diamant, een favoriet materiaal voor kwantumwetenschappers. Het unieke aan diamant is dat de kwantumeigenschappen ook op kamertemperatuur zichtbaar zijn. Dit is een groot voordeel voor toekomstige toepassingen. De onderzoekers waren er eerder al in geslaagd om de spin van een enkel elektron te meten en om de omgevingsinvloeden in kaart te brengen. Door gebruik te maken van hoogfrequente pulsen van slechts een paar nanoseconden is het Delftse team er nu in geslaagd om de spin van een enkel elektron te controleren met een wereldrecord-nauwkeurigheid. Hiermee konden de onderzoekers voor het eerst de spin beschermen tegen de omgeving, een baanbrekend resultaat.
De onderzoekers draaiden de spin met vaste tussenpozen heel precies om, zodat het effect van de omgeving werd uitgemiddeld en het leek alsof de spin volledig geïsoleerd was. Hoe vaker ze de spin omklapten, hoe langer de kwantumtoestand behouden bleef. Voor 130 beschermende pulsen was dat al meer dan 25 maal langer dan voorheen was gemeten. Ze toonden tenslotte aan dat de bescherming werkt voor elke mogelijke kwantumtoestand. Deze resultaten zijn een grote doorbraak voor de kwantumwetenschappen, waar de omgevingsinvloeden tot dusver het grootste struikelblok zijn geweest voor nieuwe fundamentele experimenten en voor toepassingen in kwantumtechnologieën.
Kwantumdeeltjes zoals een atoom of een elektron kunnen zich in meerdere toestanden tegelijk bevinden. Zo kan bijvoorbeeld het magnetisch momentje van een elektron, de zogenaamde 'spin', tegelijk twee verschillende richtingen hebben. Als de spinrichting wordt gebruikt in een computer, kan het dus tegelijk 0 én 1 zijn, en niet alleen 0 óf 1 zoals bij een gewone computerschakeling. Dat maakt supersnel rekenwerk mogelijk. Het bouwen van een dergelijke kwantumcomputer wordt sterk gehinderd doordat de omgeving - ook bestaande uit kwantumdeeltjes - de toestand van de spin verstoort.
Het Delftse team werkt met elektronen in diamant, een favoriet materiaal voor kwantumwetenschappers. Het unieke aan diamant is dat de kwantumeigenschappen ook op kamertemperatuur zichtbaar zijn. Dit is een groot voordeel voor toekomstige toepassingen. De onderzoekers waren er eerder al in geslaagd om de spin van een enkel elektron te meten en om de omgevingsinvloeden in kaart te brengen. Door gebruik te maken van hoogfrequente pulsen van slechts een paar nanoseconden is het Delftse team er nu in geslaagd om de spin van een enkel elektron te controleren met een wereldrecord-nauwkeurigheid. Hiermee konden de onderzoekers voor het eerst de spin beschermen tegen de omgeving, een baanbrekend resultaat.
De onderzoekers draaiden de spin met vaste tussenpozen heel precies om, zodat het effect van de omgeving werd uitgemiddeld en het leek alsof de spin volledig geïsoleerd was. Hoe vaker ze de spin omklapten, hoe langer de kwantumtoestand behouden bleef. Voor 130 beschermende pulsen was dat al meer dan 25 maal langer dan voorheen was gemeten. Ze toonden tenslotte aan dat de bescherming werkt voor elke mogelijke kwantumtoestand. Deze resultaten zijn een grote doorbraak voor de kwantumwetenschappen, waar de omgevingsinvloeden tot dusver het grootste struikelblok zijn geweest voor nieuwe fundamentele experimenten en voor toepassingen in kwantumtechnologieën.
Abonneren op:
Posts (Atom)